ΕΥΡΩΠΗ-ΑΣΦΑΛΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ

Τα τρομοκρατικά χτυπήματα σε διάφορες χώρες, αρχής γενομένης από τη Νέα Υόρκη μέχρι και το πρόσφατο στο Παρίσι, οδήγησαν τις δυτικές κυρίως κυβερνήσεις στη διαμόρφωση γιγαντιαίων και πολυδάπανων μηχανισμών αντιμετώπισης και καταστολής της τρομοκρατίας, η λειτουργία των οποίων συνοδεύτηκε από εμφανή μείωση της προστασίας των ατομικών ελευθεριών και δικαιωμάτων. Επί πλέον, η πίεση από τις μεγάλες προσφυγικές ροές προς την Ευρώπη, εξαιτίας των τοπικών πολέμων και της αποσταθεροποίησης εκτεταμένων περιοχών στη λεκάνη της Μεσογείου, ενδυναμώνει τα συντηρητικά ανακλαστικά υπέρ της περαιτέρω ενίσχυσης της ασφάλειας στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ με πιθανό θύμα και πάλι τις ατομικές ελευθερίες.

Σε τέτοιες συνθήκες, το εγειρόμενο κάθε φορά δίλημμα «ασφάλεια ή ελευθερίες;» είναι στην πραγματικότητα ένα ψευδές δίλημμα, αφού η εμπειρία κατέδειξε ότι με την γιγάντωση των μηχανισμών ασφαλείας δεν αντιμετωπίσθηκε μέχρι τώρα ούτε το πρόβλημα της τρομοκρατίας ούτε οι προσφυγικές ροές. Χρειαζόμαστε ένα νέο πνεύμα στη διεθνή συνεργασία για την αντιμετώπιση των φαινομένων αυτών, που θα δίνει προτεραιότητα στην πρόληψη και στην εξάλειψη των αιτίων που παράγουν τα προβλήματα.

Οι ενδεικτικές προτάσεις που ακολουθούν κατατείνουν στη συγκρότηση διαφορετικής διεθνούς στρατηγικής.

 

  1. Δημιουργία στη Συρία και στο Ιράκ πολιτικών και στρατιωτικών δομών, τόσο στη κεντρική διακυβέρνηση όσο και σε περιφερειακό επίπεδο, ώστε να διαμορφωθεί ένα αποτελεσματικό πλαίσιο διακυβέρνησης.
  2. Διπλωματική προσπάθεια για σταδιακή έξοδο από την εξουσία του Άσσαντ, μέσω ενός πολύχρονου καθεστώτος μετάβασης.
  3. Ανάπτυξη μιας πολυεθνικής ειρηνευτικής δύναμης στη Συρία για να διαφυλάσσει τους πολίτες και να εξασφαλίζει την προώθηση της ανθρωπιστικής βοήθειας, μέσω της δημιουργίας ουδέτερης ζώνης στα σύνορα με την Τουρκία.
  4. Στρατηγική δέσμευσης των δυνάμεων του Κόλπου, της Τουρκίας και Ευρωπαίων για να δημιουργηθεί μια συριακή δύναμη ασφαλείας, που θα προστατεύει τους πολίτες από τρομοκρατικές επιθέσεις.
  5. Στο Ιράκ πρέπει οι Δυτικοί να πιέσουν τη Βαγδάτη για τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου πολιτικού συστήματος , με έμφαση στην αποκεντρωμένη διοίκηση , που θα ανταποκρίνεται στα παράπονα και τις επιθυμίες των Σουνιτών, των Κούρδων και άλλων.
  6. Οι Δυτικοί πρέπει να σκεφτούν την αποδοχή της διατήρησης των στρατηγικών θέσεων των Ρώσων στη Μεσόγειο και, πιθανόν, της πρόσβασης του Ιράν προς την Χεσμπολάχ, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης συμφωνίας για τα πυρηνικά και την ειρήνη στην περιοχή, ως αντάλλαγμα για τη δική τους υποστήριξη στην σταδιακή έξοδο του Άσσαντ από την εξουσία.
  7. Το κυριότερο, όμως, δεν είναι η προώθηση λύσεων μετά το ξέσπασμα των κρίσεων , αλλά μια στρατηγική πρόληψης, που να στηρίζεται στη διάγνωση των λόγων που οδηγούν στον ακραίο ριζοσπαστισμό των τζιχαντιστών, τόσο στις φλεγόμενες περιοχές, όσο και στο εσωτερικό των δυτικών κοινωνιών.
  8. Ο πρόεδρος Ομπάμα έθιξε το θέμα αυτό στην ομιλία του της 6ης Ιουλίου 2015 στο Πεντάγωνο , τονίζοντας την ανάγκη απονομιμοποίησης της ιδεολογίας των εξτρεμιστών, σκεφτόμενοι τί είναι αυτό που σπρώχνει ευάλωτες ομάδες στις τάξεις τους.
  9. Στο πλαίσιο αυτό, πρώτα προς αντιμετώπιση θέματα είναι η φτώχεια , η υπανάπτυξη, και η έλλειψη δημοκρατίας. Μια συνεκτική στρατηγική πρόληψης θα δίνει έμφαση στην αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών στις ασταθείς περιοχές. Θα δίνει, επίσης, έμφαση στο εσωτερικό των δυτικών κοινωνιών με την εκπόνηση ειδικών προγραμμάτων για την ανεργία και για την καταπολέμηση του αισθήματος πολλών μεταναστών ότι δεν ανήκουν στις κοινωνίες που τους φιλοξενούν.
Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: