“οχι” στην επιπλαστη ενοτητα, αρθρο του Χαρη Καστανίδη στην εφημερίδα ΗΜΕΡΗΣΙΑ

Είναι νομίζω προφανές σε κάθε μέλος και φίλο του ΠΑΣΟΚ ότι η ήττα στις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου καθιστά επιτακτική την ανάγκη μιας μεγάλης και πλατειάς συζήτησης στη βάση και στα όργανα του κόμματος για τις αιτίες που οδήγησαν σ΄αυτό το αποτέλεσμα. Αυτός ο διάλογος πρέπει να γίνει χωρίς συγκαλύψεις, χωρίς μισές αλήθειες, χωρίς ισορροπίες και συμβιβασμούς. Πρέπει να δούμε την κρίση και τα αίτιά της κατάματα και να τα αναλύσουμε με καθαρούς πολιτικούς και ιδεολογικούς όρους. Οφείλω να τονίσω, πως αυτή τη συζήτηση θα έπρεπε να την είχαμε κάνει το 2004, αφού τα βασικά χαρακτηριστικά της κρίσης είναι κυρίως απότοκα μιας μακράς περιόδου.

Είναι πλέον ώριμες οι συνθήκες για αλλαγές στην οργανωτική δομή του κόμματος που θα το ξανασυνδέσει με τις ζωντανές δυνάμεις της κοινωνίας, που θα σπάσει τις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις, που θα μας φέρει σε επαφή με τα κοινωνικά κινήματα και τους νέους ανθρώπους. Την ίδια στιγμή πρέπει να διαμορφώσουμε ένα νέο και σαφές προγραμματικό πλαίσιο που να απαντά με καθαρό τρόπο στα προτάγματα μιας γνήσιας και νικηφόρας Ευρωπαϊκής Κεντροαριστεράς, που θα μας ξανασυνδέσει με τις μεγάλες αξίες και τις παραδόσεις της σοσιαλδημοκρατίας, που θα μας διαχωρίζει με ευκρινή τρόπο από συντηρητικές πολιτικές και θα μας ενώνει με τις ανάγκες, τις προσδοκίες και τα όνειρα των λιγότερο προνομιούχων στρωμάτων της ελληνικής κοινωνίας.

Αλλά και η ανθρωπογεωγραφία του ΠΑΣΟΚ πρέπει να αλλάξει από ό,τι θαμπώνει την εικόνα μας, απ’ ό,τι προκάλεσε την αποστροφή του πολίτη, απ’ ό,τι καταδίκασε με την ψήφο και την αποδοκιμασία του. Η ανανέωση στα πρόσωπα δεν είναι μόνο υπόθεση ηλικιακή αλλά πρέπει να είναι κυρίως ποιοτική, ηθική και να απαντά στις απαιτήσεις της σύγχρονης εποχής.

Όλα αυτά απαιτούν μία ηγεσία μακριά από διαπραγματεύσεις με κατεστημένους κομματικούς μηχανισμούς, επίπλαστες ενότητες και παραλυτικές ισορροπίες. Μια ηγεσία δυναμική αλλά και δημοκρατική που θα διατυπώνει ιδεολογικά, πολιτικά και οργανωτικά διλήμματα διαμορφώνοντας πλειοψηφίες και μειοψηφίες. Προς αυτή την κατεύθυνση κινείται ο Γιώργος Παπανδρέου.

Advertisements